ای دل! چه اندیشیده ای در عذر آن تقصیرها ؟

                                                              زان سوی او، چندان وفا، زین سـوی تو، چــندیـــن جــــفا

  زان سوی او ،چندین کرم، زین سو خلاف و بیش و کم

                                                              زان سوی او، چندان نعم، زین سوی تو چــنـــدیــن خـــطا

  زین سوی تو، چندین حسد، چندین خلاف و ظن بد

                                                              زان سوی او، چندان کشش، چندان چشش، چندان عطا

  چندین چشش از بهر چه تا جان تلخت خوش شود؟

                                                              چــنــدیـن کشــش از بــهـر چـه تـا دررســی در اولــــیــــا؟

  از بد پشیمان می شوی، الله گویان می شوی

                                                              آن دم تــــــرا او مــــی کـــشــد، تـا وارهــــانــد مـــر تــــــرا

  از جرم ترسان می شوی، وز چاره پرسان می شوی

                                                               آن لــــحــظــه ترســانــنده را با خود نمی بـیـنـی چـــــرا؟

  این سو کشان سوی خوشان، وان سو کشان با ناخوشان

                                                               یا بــگــذرد یا بــشــکـــنــد کشــــتــــی دریــن گـردابـــهـــا

   (غزلیات شمس تبریزی )