به نام خداوندی که به انسان ها صبرداد

همیشه منتظرت هستیم.

تو مثل٬ ماه٬ ستاره٬ و خورشیدی.

ظلم را ریشه کن می کنی.

جهل را از بین می بری.

این کوچه٬ این خیابان٬ تمام موجودات٬ این تاریخ ٬ انتظار تو را می کشند.

تو ناظری٬ تو می دانی.

کی٬ تا کی صبر کنیم٬ کی می آیی٬ جمعه ها یکی پس از دیگری می آیند و می گذرند.

کدام جمعه می آیی تا انسان ها را هدایت کنی  ما در این جهان مسافریم٬ که به انتظار تو هستیم تا با راهنمایی های تو این سفر را روبه کمال ببریم٬ و کوله بار خود را با خوبی ها و زیبایی ها ببندیم.

آسمانمان را گرفته ابر با آن پوستین سرد و نمناکش ٬ کی می آیی تا این آسمان را پاکیزه کنی.

ای نفست یار و مددکار ما  کی و کجا وعده ی دیدارما.

ای دو سه تا کوچه ز ما دور تر.

کاش که این فاصله را کم کنیم.

کاش که همسایه ی ما میشدی مایه ی آسایش ما میشدی.      

ظهور کن که منتظرت هستیم.